|
|
|
« na početak « povratak
Glazba
Monitor
e-mail
|
|||||||||
|
SEAN YOXOVIC & THE STREAMERS: ‘EASTERN SPIRIT’
(Must Destroy/Dancing Bear ; 2003.) 
Nije mali broj naših ljudi, bili oni first ili second generation, koji su najznačajnije stranice svog muzičkog života ispisali daleko od matičnih prostora. Mitar Subotić, recimo, iako jedan od pionira new wavea, svjetsku pažnju je na sebe privukao tek radom u Brazilu, a nekadašnji član sastava Ekaterina Velika, Ivan Fece Firči inovatorski rad na usavršavanju doboša za bubnjarski set krunisao selidbom u SAD, gdje su već decenijama na pijadestal podignute rok parodije naše-gore-lista Weird Al Yankovica. Da i Crnogorci konja za trku imaju, pokazuje i sasvim posebit fenomen čikaške hard-rock-alternative grupe Yermotherslover, čiji su frontmeni Ćazim i Zahid Krajina rođeni u selu Turčini ponad Starog Bara, od djetinjstva nastanjeni na Istočnoj obali. Najsvježiji primjer za potvrdu navedene tvrdnje je karijera u usponu Nebojše Joksovića, koji je pod umjetničkim imenom Sean i uz pomoć sastava The Streamers publikovao u SAD album prvijenac 'Eastern Spirit'. Joksović (odnosno sada Yoxovic) se tokom devedesetih godina u Beogradu bavio muzičkom i izdavačkom djelatnošću u okviru sopstvene kuće Hit Factory, da bi, nakon krvavih dešavanja proteklih godina, uhlebljenje našao u New Yorku, iz koga kreće u nove životne i radne pobjede. Pridružio se već etabliranom sastavu The Streamers, grupi sastavljenoj od iskusnih muzičara: Yuval L. na gitari, Jezabel Kipp na basu (ne mogu da ne primijetim da se Azrin holandski basista Stephen preziva upravo ovako) i Kent Carter na bubnjevima, te ubrzo postaje redovni i priznati eksponent tamošnjeg noćnog muzičkog života. Na listi “who is who” muzičara u SAD nalazi se uz autore poput Yoko Ono i Dwight Yokaama, a u prvi plan je izletio kao dio armade muzičara ujedinjene oko projekta Against the War in Iraq, uz imena kao što su Rage Against The Machine, Public Enemy i Thomas Dolby. Auditorijumu je ponuđen pravi gitarski album, američki gitarski album, pitak i slušljiv, sa svim elementima koji čine pravi pop zvuk - dobra melodija, prije svega, zatim višeglasje, razrada osnovne teme i njeno rasplinjavanje u široki spektar zvukova. Obdaren zavidnim kantautorskim talentom, bez pretencioznosti i umišljene samodopadljivosti svojstvene guitar oriented bendovima Nove Zemlje, pokušava (i u dobrom mjeri uspjeva) da u 10 pjesama na američku potku nakalemi evropske (čitaj: brit-pop) uticaje - o tome, uostalom, dovoljno govori i naziv albuma. Kao nesumnjivi pogodak, hit-singl kome nema mane, izdvaja se uvodna numera ‘Mr. Grey’, pumpajući guitar-pop sa zaraznim sklopom akorda, springstinovski intonirana priča o čovjeku koji naoružan namještenim “osmjehom broj tri” odlazi u kompaniju koja se bavi prodajom oružja, a ne voli ljude i rock’n’roll, neodoljivo vuče na Springsteena i njegove vinjete o malim ljudima iz susjedstva (“Homeless on the way, all the victims pray for Mr. Grey”). Na nju se nadovezuje ‘Silver Birds in Yellow Sky’, puna atraktivnih reminiscencija na psiho-eru liverpulske četvorke (nakon toliko godina, još uvijek atraktivan efekat puštanja trake unazad!), pa isto toliko dopadljiva pop-himna ‘This is not Material World’. Iz cjeline iskaču stilski, ali nikako i kvalitetom, dva instrumentala - ‘Supper Piggy’ korištenjem elektronske ritam linije i odjavna ‘Back to the Forest’, kreirana fuzijom autentičnih šumskih zvukova i preplitanja na akustičnoj gitari. Daleko od toga da je najjača osobina Joksovićevog prvog albuma originalnost - nije, čak suprotno, ali je zato ponuđeni materijal sublimat prefinjenih, prečišćenih i oblikovanih uticaja priznatih autora, od Ray Daviesa iz The Kinks, preko Georgea Harrisona i Johna Lennona iz njihove “bijele faze” (čak je i Nebojšin “nick-name” Sean direktna aluzija na Lennonovog istoimenog sina), Velvet Underground do primjesa ispisnika tzv. mod scene i ranih radova Dire Straits. Sve stihove na albumu koji odišu političko-socijalnim angažmanom napisao je Sean; on je odsvirao i instrumente, aranžirao i producirao svaki snimak, bez obzira da li se radi o vokalima, gitarima ili kompjuteru. Kad se tome doda i činjenica da je za kratko vrijeme i u SAD pokrenuo vlastitu diskografsku etiektu (Omorica Records) i publikovao prvijenac u sopstvenoj režiji, vidi se impresivnost posla kojeg Joksović potpisuje.
Željko Milović
Copyright © 1996. - 2003. Internet MONITOR
|
|
||||||||
 |
|
|
|
|